800-647-3344 Contact us
x

News

Connecting Generations to the Bible

Deze week is voor mij een van de leukste weken van het jaar. Elk jaar komen duizenden mensen in Gush Etzion, op het Herzog College in Alon Shvut, bij elkaar voor een 5-daags Bijbel-Seminar. Herzog is een religieus college dat begon als een Bijbelschool en vervolgens werd uitgebreid met een volledig scala aan academische vakken. Het volgt academische normen en blijft trouw aan fundamentele religieuze principes. De Bijbel is een door God gegeven boek en de geboden van de Bijbel zijn bindend voor het Joodse volk.

Het Bijbel Seminar is intensief. Er zijn vijf lessen per dag en elke les biedt 10 verschillende keuzes uit de hele cursus. Het bereik is verbazingwekkend en omvat bijna elk boek in de Bijbel. De docenten zijn onder meer het personeel van Herzog College, het beste Bible College van het land, evenals docenten en professoren van scholen en universiteiten uit heel Israël. En de deelnemers komen uit heel Israël en uit het buitenland, variërend in leeftijd van 18 tot 90, mannen en vrouwen, maar ze houden allemaal van de Bijbel.

Ik reis elke dag naar het seminar, ongeveer 90 minuten rijden per enkele reis. En elke dag heb ik passagiers in mijn auto, vrienden en buren die met me mee rijden naar de seminars. Aan het einde van elke dag delen we ervaringen uit de lessen van die dag en debatteren over de verschillende perspectieven die we die dag gehoord hebben met betrekking tot bekende Bijbelse passages.

Mijn vrienden uit heel Israël nemen minstens enkele dagen deel aan de seminars. De meeste mensen kunnen niet een hele week aan de studie besteden, maar komen een paar dagen. Maar al jaren zijn mijn lieve vriendin Linda en ik er allebei elke dag. We hebben ons vaak ingeschreven voor dezelfde klassen en houden voor elkaar stoelen vrij op de eerste rijen. In feite hebben Linda en ik al vele jaren samen de Bijbel bestudeerd.

Onze vriendschap ontstond toen we allebei op hetzelfde Bible College in Jeruzalem waren toen we 18 jaar oud waren. Linda groeide op in New Jersey en ik kwam uit Ohio, maar we waren allebei lid geweest van dezelfde religieuze zionistische jeugdbeweging, Bnei Akiva. Tegen het einde van dat jaar in Israël ontdekten we dat we aan dezelfde universiteit in New York City zouden gaan studeren en besloten we een kamer in het studentenhuis te delen. We waren 3 jaar lang elkaars huisgenoten  en studeerden samen af in 1979.

Ik trouwde direct na mijn afstuderen en Linda trouwde twee jaar later. We woonden in twee verschillende delen van New York, maar we verhuisden allebei naar Israël. Wij vestigden ons in Karnei Shomron en een aantal jaar later vestigden Linda en haar gezin zich in Efrat. Linda en Jay hebben zes kinderen grootgebracht in Efrat, van wie sommigen zijn getrouwd en voor kleinkinderen hebben gezorgd.

Een andere vriendin die ik elk jaar op de Bijbelseminars zie, is mijn vriendin Debra. We zijn samen opgegroeid in Cleveland en haar vader was mijn rabbijn. Haar broer woont een paar blokken bij me vandaan en zijn kinderen zijn opgegroeid met de mijne. Debra en ik kregen les uit de Bijbel vanaf de kleuterklas tot en met de middelbare school.  Na de middelbare school bezocht zij ook met Linda en mij hetzelfde Bijbelcollege in Jeruzalem. Tegenwoordig geeft Debra zelf bijbellessen in Jeruzalem, vergelijkbaar met wat ik doe in Karnei Shomron.

Debra’s moeder en mijn moeder waren en zijn nog steeds goede vriendinnen al vanaf Cleveland en nu nog steeds in Jeruzalem. Debra en ik en Wendy, een andere vriendin, die ik morgen op de Bijbel-Seminars zal zien, zaten in dezelfde klas, vanaf de kleuterschool tot middelbare school. Wendy’s moeder is jaren geleden overleden, maar onze moeders waren allemaal dierbare vriendinnen.

Ik ben geboren en getogen in Cleveland, Ohio. Was lid van de orthodox-joodse gemeenschap. Deel uitmaken van de gemeenschap betekende samen naar de synagoge gaan, samen naar school gaan, samen naar Bnei Akiva gaan en samen de Bijbel bestuderen. Onze vriendschappen hebben 6 decennia overspannen en zijn gebleven ondanks dat oceanen ons van elkaar scheidden. We zijn begonnen in de VS en we zijn hier allemaal samen, in Israël, nog steeds de Bijbel aan het bestuderen. Toen we kinderen waren, hielden we van de verhalen in de Bijbel. Naarmate we opgroeiden, worstelden we om bijbels Hebreeuws te begrijpen. Op de middelbare school beheersten we het moderne Hebreeuws en bespraken we de Bijbel in het Hebreeuws. We zongen liedjes waarvan de woorden uit de Schrift kwamen en dansten.

Het bestuderen van de Bijbel werd ook in volgende en vorige generaties gedaan. Twee van mijn zonen zijn Bijbelleraren en ook zij nemen deel aan de Bijbelseminars. Mijn ouders hebben in het verleden ook deelgenomen met hun vrienden uit Cleveland die nu in Jeruzalem wonen.

Vanmorgen hadden we een geweldige presentatie over Genesis door een moeder en haar zoon. De moeder, Dr. Tova Lichtenstein, is de dochter van de vooraanstaande Amerikaanse rabbijn van de huidige generatie, Rabbijn Joseph Dov Soloveichik. Zij is ook de weduwe van een van de vooraanstaande rabbijnse giganten van de afgelopen jaren in Israël, Rabbi Aaron Lichtenstein. Hij was een van de oprichters en leiders van het Gush Etzion Yeshiva en van het Herzog College. De zoon, Rabbijn Moshe Lichtenstein, zit in de leiding van de Gush Etzion Yeshiva en is op zijn eigen wijze een briljante Bijbelwetenschapper. Zij spraken over familierelaties in Genesis en hoe deze relaties van belang waren voor het stichten van de Joodse staat. Zij benadrukten ook de vitale rol die familierelaties spelen in het doorgeven van normen en waarden van de ene generatie naar de volgende.

Moeder en zoon bestuderen en onderwijzen samen de Bijbel. Moeder en zoon vertegenwoordigen voor ons de spirituele en fysieke continuïteit waar het in het jodendom om draait. Het draait allemaal om relaties, familie, vrienden en gemeenschap. Het gaat over de Joodse traditie en de Joodse bestemming, in Israël. Het draait allemaal om de Bijbel.

Comments

Comments are closed.